Har Sanders | dagboekbrief mei 2009

fragment 1 14/05/2009

Ons vorige huis lag aan het water. In de huiskamer zaten we nog geen meter van de plas aan tafel te eten. Zacht klotsend hoorden we soms het water tegen de beschoeiing slaan. Als de zon scheen danste het licht, weerkaatst door de golfjes, over het plafond. Je hoorde altijd wel een waterhoen of meerkoet schreeuwen of het klepperen van eendenvleugels.
Daar aan dat water, op een zeer lome avond, gebeurde er iets waar ik nog geen verklaring voor heb. Op een verre nachtegaal na was alles wonderlijk stil. Ans en ik zaten op ons bankje voor de woning en keken in het water. We spraken niet, genoten intens van het samen zijn en ineens zag ik iets en fluisterde:'kijk daar, in het water, vlak voor je’ Zeker dertig reusachtige karpers, van gelijke lengte, lagen allemaal in een zuivere halve cirkel gegroepeerd met de kop naar ons gericht, en keken naar ons!
Alleen de vinnen bewogen, pas na een kwartier viel de halve cirkel uit elkaar, de vissen keerden zich langzaam om en verdwenen in de diepte.

fragment 2 18/05/2009

22 mei brengen Ans en ik alvast wat werk naar Appingedam.
Alle schilderijlijsten vervang ik en op de achterkant zet ik een nummer dat correspondeert met lijst van alle werken die ik wil gaan tonen. Ook schroef ik platte schilderijhaakjes op de lijsten en tussen twee haakjes… span ik een stukje metaaldraad. Dan kan het werk zo worden opgehangen.
Ans zoekt de grafiek uit. De prenten hebben jaren in donkere laden vertoeft. Nu moeten ze het licht in om gezien te worden. Het zijn de allerlaatste prenten en linoleumsneden die we nu in wissellijsten gezet hebben.
Ook zocht ik heel vroeg schilderwerk van me uit, werk waar ik mee begon en dat bij ons in huis bleef. Ik ben nu tachtig en zie al die werken die ik gemaakt heb waarvan ik toen nog niet wist dat ik ze zou maken, het zijn wonderlijke dagen. Ik mis mijn tekeningen in het geheel, zij dromen weg in koele ruimten, ze leven zuurvrij een onzichtbaar leven, aangekocht door drie musea. Jammer dat ik ze niet kan laten zien in deze tentoonstelling.

fragment 3 19/05/2009

Bij de schilderijen, ik kan er zeventig hangen bij Møhlmann, zit veel nieuw werk. Het laatst gemaakte werk is pas 3 dagen oud. Een kind nog en voor mijn doen erg klein, 30 x 30 cm is het. Het is lang een onhandelbaar doekje gebleven. Ik kwam er niet uit. De volgorde klopte niet, het was zo vlak en zo onooglijk. Dagen bleef ik er naar kijken, zette het expres zo neer dat ik het wel moest zien. Op het laatst bedacht ik voor dit nakomertje: “Gaas, kippengaas moet ik hebben, echt gaas om ervoor te houden”. We zouden naar Willem en Cockje gaan, die hadden we lang niet bezocht en daar vond ik mijn kippengaas. Thuisgekomen legde ik het op het schilderijtje, hield het er boven, er net iets van af, richtte er een zaklamp op en toen zag ik wat het moest worden. Dit, zo werken, dat zoeken en soms vinden, daar geniet ik van. Transparant zette ik een schaduw op het werk, zonder kwaststrepen en een centimeter er boven bracht ik het gaas aan. Om het wat tastbaarder te maken strooide ik fijn zand in de verf en gaf ik het daarna wat zilver. De windingen liet ik weg, die waren niet meer nodig. Kijk, dit is het geworden. Je ziet het wel in het echt als je de tentoonstelling bezoekt in Appingedam.

mededeling 1

De tentoonstelling Har Sanders - 80 jaar zijn eigen weg is van 14 juni t/m 30 augustus 2009 te zien in Museum Møhlmann te Appingedam.

mededeling 2

Bij de tentoonstelling verschijnt de uitgave Har Sanders - 80 jaar zijn eigen weg - 96 pagina's, full-colour met harde kaft -. Het boek is alleen in het museum te verkrijgen. U kunt het al wel bestellen bij Museum Møhlmannhet kost € 25,- . Wilt u het thuis gestuurd krijgen dan kan dat ook. Maak € 25,- (plus € 3,- verzendkosten) over op rekeningnummer 367455382 t.n.v. Museum Møhlmann te Appingedam, o.v.v. "Sanders". Vergeet vooral niet uw eigen naam en adres te vermelden; de bank doet dit niet automatisch! U ontvangt de uitgave dan ná 14 juni per kerende post thuis.