Har Sanders schreef brieven, eindeloos veel brieven, naar vrienden en collega schilders en dat zijn hele leven lang. Zijn grote brieven- en foto-archief is in 2009 meegenomen door de Rijksarchiefdienst Den Haag. Deze dienst conserveert en beheert het materiaal en zal het op termijn ontsluiten. Het is een overzicht van een leven lang aan indrukken, een indringend tijdsbeeld dat daar opgeslagen ligt. Omdat er nog zoveel mooi materiaal van Har Sanders voor handen is wordt zijn Nieuwsbrief/ Dagboekbrief voortgezet. U kunt zich dus nog steeds inschrijven voor deze persoonlijke brief!
Helemaal onderaan nieuws en contact vind u de regel:
Ja, ik wil graag de nieuwsbrief ontvangen.
Als u daar op klikt komt er een invulschermpje omhoog waar u uw naam en e-mailadres kan achterlaten.Vanaf dat moment ontvangt u de brief maandelijks in uw mailbox.
Het boek 'Voorruitzicht' verschijnt vanaf september 2010 in maandelijkse afleveringen in de gratis digitale Nieuwsbrief.
De komende maanden bestaat de Dagboekbrief uit reisschetsen. Verhalen en aantekeningen van een reis naar Portugal. Har maakte de reis samen met zijn vrouw Ans in de winter van 1985/1986. Deze reisschetsen werden in 1987 uitgegeven door Ravenbergpers Oosterbeek onder de titel 'Voorruitzicht'. In het boek staan tussen de verhalen 31 ragfijne pentekeningen die onder zijn hand ontstonden. Portugese dorpen omringd door cactussen, ingeklemd tussen muren of verstild gelegen in grasland. Har tekende alsof hij schreef. Hij voerde vissersbootjes op, liet ze achter op een gladde zeespiegel of op hun kop op het strand. Hij beschreef het interieur van de reisbus, waar zij een half jaar lang in woonden, door losjes wat gebloemde kledingstukken op de rugleuning te vereeuwigen. Kijk, zulke kleding droeg Ans nou onderweg en zo dronken we koffie, uit dat espressopotje op een aanrechtblad van geruit formica. Loesje de hond ligt in het boek op een kussen, waaks met een oog open. Het is een prachtig verhaal geworden over vertrek angst, observatiedwang en een eindeloze zucht naar verhalen uit het leven zelf. Toch voert ook hier weer overal de liefde voor zijn vak de boventoon. Hij is de kunstenaar die gelukkig wordt van zijn werk, die zonder dat geen enkele reden voor bestaan ziet.
